هماپرس// پنجم خرداد ماه، روزی که در تاریخ صنعت نفت خاورمیانه با طلوع اولین چاه نفت در مسجدسلیمان رقم خورد، امسال نیز در سکوت گذشت. سکوتی که نه از سر بی‌اهمیتی رویداد، که از بی‌توجهی برخی ادارات و روابط عمومی‌های این شهرستان حکایت دارد. در حالی که شهرهای دیگر، چون دزفول، با برگزاری باشکوه روز مقاومت و پایداری (چهارم خرداد) و اجرای برنامه‌های متنوع فرهنگی و یادواره‌ها، تاریخ و هویت خود را زنده نگه می‌دارند و به رخ می‌کشند، گویی مسجدسلیمان شهر اولین‌ها، از یاد برده است که خود، سرآغاز بسیاری از افتخارات ملی بوده است.

مسجدسلیمان مهد اولین‌های ایران و خاورمیانه از اولین چاه نفت و گاز، عمیق‌ترین چاه‌ها، اولین کارخانه‌های گوگردسازی، تصفیه آب و فاضلاب، تا اولین خطوط لوله‌کشی، راه‌آهن، فرودگاه، برق، سینما، باشگاه‌های ورزشی و تفریحی و حتی اولین بیمارستان مجهز.

این شهر، روزگاری نه چندان دور، مرکز نوآوری و پیشرفت در منطقه بوده است. اما افسوس که امروز، نام “اولین‌ها” در کنار “محرومیت” و “ویرانی” قرار گرفته است.

عدم پرداختن برخی ادارات و روابط عمومی‌های شهرستان مسجدسلیمان به مناسبت پنجم خرداد، تنها یک غفلت رسانه‌ای ساده نیست، بلکه نشانه‌ای عمیق‌تر از گسست میان هویت تاریخی یک شهر و نگاه مسئولان به آن است. وقتی خود متولیان امر که وظیفه حفظ و اشاعه تاریخ و فرهنگ منطقه را بر عهده دارند، از کنار چنین رویداد مهمی بی‌تفاوت می‌گذرند، چگونه می‌توان انتظار داشت که این اهمیت در سطح استانی و ملی دیده شود؟ این بی‌توجهی، به مرور زمان، تاریخ و هویت یک ملت را کمرنگ می‌کند و نسلی را از ریشه‌های افتخارآمیز خود بی‌خبر می‌سازد.

اینکه شهرهای دیگر با برگزاری رویدادهای فرهنگی، از تاریخ خود برای توسعه فرهنگی و اجتماعی بهره می‌برند، درسی است که مسئولان مسجدسلیمان باید از آن بیاموزند. تاریخ پرافتخار مسجدسلیمان، پتانسیل عظیمی برای معرفی، جذب سرمایه، ایجاد امید و ارتقای روحیه شهروندی دارد. غفلت از این پتانسیل، به ویژه در شهری که با وجود منابع خدادادی عظیم نفت، گاز و آب، ساکنانش در فقر و محرومیت به سر می‌برند و از حداقل امکانات شهری و شهروندی بی‌بهره‌اند، جای بسی تأمل دارد.

آیا وقت آن نرسیده که مدیران و مسئولان شهرستان مسجدسلیمان، با نگاهی فراتر از روزمرگی‌ها، به ظرفیت‌های تاریخی و فرهنگی این شهر به عنوان یک سرمایه نگاه کنند؟ آیا نباید پنجم خرداد، نه تنها به عنوان سالگرد فوران اولین چاه نفت، بلکه به عنوان روز بازنگری در وضعیت موجود و برنامه‌ریزی برای آینده‌ای روشن‌تر، گرامی داشته شود؟ بی‌شک، احیای هویت و تاریخ یک شهر، گامی مؤثر در جهت زدودن غبار محرومیت از چهره آن و بازگرداندن امید به مردمانش خواهد بود.

نوید بهادری کنشگر سیاسی اجتماعی